وقت اضافه براى خدا

هر روز چقدر «کارهای تأسّف‌آور» انجام می‌دهیم که اگر به آنها فکرکنیم، مغزمان سوت می‌کشد.

حالا اگر این «کارهای تأسّف‌آور» را نسبت به هفته و ماه و سال محاسبه کنیم، چطور...؟!!!

برخی از این «امور تأسّف‌آور» را با هم مرور کنیم...


چقدر تأسّف آوره؛

که یک ساعت خلوت با خدا، دیر و طاقت فرساست، ولی 90 دقیقه بازی یک تیم فوتبال مثل باد می‌گذره!

چقدر تأسّف آوره؛

که صد هزارتومان کمک در راه خدا مبلغ بسیار هنگفتیه، اما وقتی که با همون مقدار پول به خرید می‌ریم کم به چشم میاد!

چقدر تأسّف آوره؛

که یک ساعت عبادت در مسجد طولانی به نظر میاد، اما یک ساعت فیلم دیدن به سرعت می‌گذره!

چقدر تأسّف آوره؛

که وقتی می‌خوایم عبادت و دعا کنیم هر چی فکر می‌کنیم چیزی به فکرمون نمیاد تا بگیم، اما وقتی که می‌خوایم با دوستمون حرف بزنیم هیچ مشکلی نداریم!

چقدر تأسّف آوره؛

که وقتی مسابقه ورزشی تیم محبوبمون به وقت اضافی می‌کشه لذت می‌بریم و از هیجان تو پوست خودمون نمی‌گنجیم، اما وقتی مراسم دعا و نیایش از حدّش طولانی‌تر می‌شه شکایت می‌کنیم و آزرده خاطر می‌شیم!

چقدر تأسّف آوره؛

که خواندن یک صفحه و یا بخشی از قرآن سخته، اما خوندن صد سطر از پرفروشترین کتاب رمان دنیا آسونه!

چقدر تأسّف آوره؛

که سعی می‌کنیم ردیف جلو صندلی‌های یک کنسرت یا مسابقه رو رزرو کنیم، اما به آخرین صف نماز جماعت یک مسجد تمایل داریم!

چقدر تأسّف آوره؛

که برای عبادت و کارهای مذهبی هیچ وقت زمان کافی در برنامه روزمره خود پیدا نمی‌کنیم، اما بقیه برنامه‌ها رو سعی می‌کنیم تا آخرین لحظه هم که شده انجام بدیم!

چقدر تأسّف آوره؛

که شایعات روزنامه ها رو به راحتی باور می‌کنیم، اما حقائق قرآن رو به سختی باور می‌کنیم!

چقدر تأسّف آوره؛

که همه مردم می‌خوان بدون اینکه به چیزی اعتقاد پیدا کنن و یا کاری در راه خدا انجام بدن به بهشت برن!

چقدر تأسّف آوره؛

که وقتی جوکی رو از طریق پیام کوتاه و یا ایمیل به دیگران ارسال می‌کنیم به سرعتِ آتشی که در جنگلی انداخته بشه همه جا رو فرا می‌گیره، اما وقتی سخن و پیام الهی رو می‌شنویم، دو برابر در مورد گفتن یا نگفتن اون فکر می‌کنیم!

تأسّف آوره . . . 

اینطور نیست؟

. . .!

الان دارید تأسّف می خورید؟؟!!!

. . . ؟

دارید فکر می‌کنید؟

. . . !!!

این حرفا رو به گوش بقیه هم برسونید و از خداوند سپاسگزار باشید که او خدای دوست داشتنی‌ست.

/ 1 نظر / 12 بازدید
محب ولایت

بسـ‗_‗م الله الرحمـ‗_‗ن الرحیـ‗_‗م الحـ‗_‗مد لله رب العـ‗_‗المین اللًّهُـ‗_‗ـمَ صَّـ‗_‗ـلِ عَـ‗_‗ـلَى مُحَمَّـ‗‗ـدٍ وَ آلِ مُحَمَّـ‗_‗ـَد و عَجِّـ‗_‗ـلّ فَّرَجَهُـ‗_‗ـم سـ‗_‗لام علـ‗_‗یکم __████__████_███ __███____████__███ __███_███___██__██ __███__███████___███ ___███_████████_████ ███_██_███████__████ _███_____████__████ __██████_____█████ ___███████__█████ ______████ _██ ______________██ _______________█ _████_________█ __█████_______█ ___████________█ ____█████______█ _________█______█ _____███_█_█__█ ____█████__█_█ ___██████___█_____█████ ____████____█___███_█████ _____██____█__██____██████ ______█___█_██_______████ _________███__________██ _________██____________█ _________█ ________█ ________█ امام موسی کاظم(علیه السلام) فرمودند: من راى اخاه على امر یكرهه فلم یرده عنه - و هو یقدر علیه - فقد خانه. هر كه برادرش را در كارى ناپسند ببیند و بتواند او را از آن باز دارد و چنین نكند، به او خیانت كرده است. الامالى صدوق، صفحه ۳۴۳