تبریک اعیاد شعبانیه

 

قَالَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِی‏ (علیه السّلام): «أُوصِیکُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ فَإِنَّ اللهَ قَدْ ضَمِنَ لِمَنِ اتَّقَاهُ أَنْ یُحَوِّلَهُ عَمَّا یَکْرَهُ إِلَى مَا یُحِبُّ وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ فَإِیَّاکَ أَنْ تَکُونَ مِمَّنْ یَخَافُ عَلَى الْعِبَادِ مِنْ ذُنُوبِهِمْ وَ یَأْمَنُ الْعُقُوبَةَ مِنْ ذَنْبِهِ فَإِنَّ اللهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى لَا یُخْدَعُ عَنْ جَنَّتِهِ وَ لَا یُنَالُ مَا عِنْدَهُ إِلَّا بِطَاعَتِهِ إِنْ شَاءَ اللهُ»؛ (تحف العقول: 240)

امام حسین (علیه السّلام) فرمود: شما را به تقواى الهى سفارش مى‏‌‌کنم؛ زیرا خدا ضمانت داده که هر کس اهل تقوى باشد از وضعى که مورد پسندش نیست به وضع پسندیده و دلخواهش منتقل سازد «و از جایى که حسابش را نمى‏‌‌کند، به او روزى رساند».

مبادا تو از کسانى باشى که بر گناهان بندگان خدا بیمناک است ولى از عقوبت گناه خویش آسوده خاطر! زیرا خداى تبارک و تعالى درباره بهشتش فریب نمى‏‌‌خورد و دستیابى به آنچه نزد خداست جز به اطاعت از او-اگر خدا خواهد- امکان پذیر نیست.

 

قَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ زَیْنُ الْعَابِدِین‏ (علیه السّلام): «وَ اعْلَمُوا أَنَّکُمْ عَبِیدُاللهِ وَ نَحْنُ مَعَکُمْ یَحْکُمُ عَلَیْنَا وَ عَلَیْکُمْ سَیِّدٌ حَاکِمٌ غَداً وَ هُوَ مُوقِفُکُمْ وَ مُسَائِلُکُمْ فَأَعِدُّوا الْجَوَابَ قَبْلَ الْوُقُوفِ وَ الْمُسَألَةِ وَ الْعَرْضِ عَلَى رَبِّ الْعَالَمِینَ یَوْمَئِذٍ لا تَکَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ لَا یُصَدِّقُ کَاذِباً وَ لَا یُکَذِّبُ صَادِقاً وَ لَا یَرُدُّ عُذْرَ مُسْتَحِقٍّ وَ لَا یَعْذِرُ غَیْرَ مَعْذُورٍ بَلْ لِلَّهِ الْحُجَّةُ عَلَى خَلْقِهِ بِالرُّسُلِ وَ الْأَوْصِیَاءِ بَعْدَ الرُّسُلِ فَاتَّقُوا اللهَ وَ اسْتَقْبِلُوا مِنْ إِصْلَاحِ أَنْفُسِکُمْ وَ طَاعَةِ اللهِ وَ طَاعَةِ مَنْ تَوَلَّوْنَهُ فِیهَا لَعَلَّ نَادِماً قَدْ نَدِمَ عَلَى مَا قَدْ فَرَّطَ بِالْأَمْسِ فِی جَنْبِ اللهِ وَ ضَیَّعَ مِنْ حَقِّ اللهِ وَ اسْتَغْفِرُوا اللهَ وَ تُوبُوا إِلَیْهِ فَإِنَّهُ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ ... وَ یَعْفُوا عَنِ السَّیِّئاتِ وَ یَعْلَمُ ما تَفْعَلُون‏»؛ (تحف العقول: 254)

امام زین العابدین (علیه السّلام) فرمود: آگاه باشید که به راستى، شما بندگان خدا هستید و ما با شماییم. فردا، سرورى، بر ما و شما حکم خواهد راند و شما را بایستاند و بازپرسى کند پس پیش از ایستادن [در محضر خدا] و بازپرسى و پاسخ گویى به پروردگار جهانیان، در آن هنگام که کسى جز به اجازه‏اش سخن نگوید، پاسخ را آماده دارید و بدانید که به راستى خداوند هیچ دروغ پیشه‏اى را تصدیق نمى‏‌کند و هیچ راست بیانى را دروغ پرداز نمى‏پندارد و عذر موجّه ردّ نمى‏‌‌شود و عذر غیر موجّه پذیرفته نمى‏‌‌گردد. بلکه خداوند را با فرستادگان و اوصیاى پس از فرستادگان، بر بندگانش، دلیلى [قاطع‏] مى‌‌‏باشد.

پس، از خدا پروا دارید و به اصلاح خویش‏ و بندگى خداى و فرمان بردارى ولایت یافتگان از جانب او در فرمان بردارى، روى آورید، چه بسا که نادمى، از کوتاهى دیروز خویش در محضر خدا و تضییع حقّ خدا، پشیمان شود. از خدا آمرزش جوئید و به سوى او باز گردید. پس به راستى، او بازگشت پذیر و بخشنده گناهان و آگاه به کرده ماست.

 

قَالَ حُجَّةُ بْنُ الْحَسَن‏ (عجّل الله تعالى فرجه الشریف): «السَّلَامُ عَلَى الْعَبَّاسِ بْنِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ، الْمِوَاسِی أَخَاهُ بِنَفْسِهِ، الْآخِذِ لِغَدِهِ مِنْ أَمْسِهِ، الْفَادِی لَهُ الْوَاقِی‏»؛ (إقبال الأعمال2: 574)

حضرت بقیّة الله (عجّل الله تعالى فرجه الشریف) فرمود: سلام بر عباس فرزند امیرمؤمنان، که جانش را در راه مواسات با برادرش تقدیم کرد، دنیایش را براى تحصیل آخرت صرف کرد و جانش را براى حفظ برادرش فدا کرد.

/ 0 نظر / 25 بازدید