تفاوت‌‌هاى مناسک اسلامى با مناسک حج قبل از اسلام

اولین عمل عمره یا حج، احرام از میقات است که در زمان جاهلیت، میقاتى مقرّر نبوده است.

در کتاب شریف کافى روایات متعددى وجود دارد مبنى بر آن که مواقیت معیّن را رسول خدا (صلّى الله علیه وآله) تعیین کرده و احرام از آنجا را واجب کرد.

بیشتر محرّمات احرام توسط پیغمبر اکرم (صلّى الله علیه وآله) تشریع شده است. آرى، لباس احرام که در اسلام ضمن دو جامه ندوخته (براى مردها) تعیین شده در زمان جاهلیت فقط هنگام طواف، آنهم نه بگونه اسلامى بلکه با لباس خاصى که از ناحیه اهل مکه تأمین مى‌‌شده، صورت مى‌‌پذیرفته است. «آلوسى» احرام را از عادات عرب مى‌‌شمارد. او مى‌‌گوید:

«اِنَّهُمْ یَحُجُّونَ الْبَیْتَ وَیَعْتَمِرُونَ وَیُحْرِمُونَ وَیَمْسَحُونَ الْحَجَرَ وَیَسْعَوْنَ بَیْنَ الصَّفا وَالْمَرْوَةِ وکانوا یُلبونَ وَکانُوا یَقِفُونَ الْمَواقِفَ کُلَّها وَکانُوا یَهْدُونَ الْهَدْىَ وَیَرْمُونَ الْجِمار».

وقوف به عرفات و افاضه به مشعر الحرام مخصوص غیر اهل حرم بوده است و قریش و طوایف مجاور حرم یا وابسته به قریش از این کار معاف بوده‌‌اند، ولى در اسلام طبق دستور قرآن، افاضه از عرفات الزامى است: قرآن کریم در آیه 199 سوره بقره مى‌‌فرماید:

«ثُمَّ اَفیضُوا مِنْ حَیْثُ اَفاضَ النَّاسُ».

در جاهلیت مى‌‌بایست حاجیان از غذاى اهل حرم استفاده کنند و غذاى «حِلّ» روا نبوده است، ولى در اسلام این ممنوعیت برداشته شده است. در آیه 32 سوره اعراف مى‌‌خوانیم:

«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زینَةَ اللهِ الّتى اَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَالطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ».

به هنگام جاهلیت استراحت زیر چادرهاى غیر چرمى روا نبوده است، ولى این عمل در اسلام بلا مانع است.

کشک ساختن و استفاده از تفت دادنى (سرخ کردنى) با روغن جایز نبوده است.

در صفا و مروه دو بت تعبیه شده بود که مردم دور آنها طواف مى‌‌کردند و آنها را مسح مى‌‌نمودند و معمولاً در آنجا به ذبح قربانى مى‌‌پرداختند.

8 ـ اصولاً قسمتى از مناسک اسلامى، نسبت به تمام حاجیان اجرا نمى‌‌شده است، به خصوص قریش براى خود امتیازاتى قائل بودند و خود را از بعضى مناسک معاف مى‌‌دانستند؛ امتیازات مزبور به عنوان «حُمْس» در تاریخ ثبت شده است.

(منبع: حج پیغمبر)

/ 0 نظر / 10 بازدید