اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ المَهدِي صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَ في كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً ‏وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً ::::::: براى سلامتى و تعجيل در ظهور امام زمان (عجّل الله تعالي فرجه الشريف) صلوات :::::::: اللّهمَّ صَلّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم


میعادگه رب
لینک دوستان
 

به مناسبت فرارسیدن ماه محرم الحرام؛ ماه حزن، غم و اندوه اهلبیت (علیهم السّلام) و محبان ایشان؛ احادیث و داستان (رهایی از جهنم با خرج دادن برای امام حسین علیه السلام) را در ادامه مطلب بخوانید.

شهادت امام حسین(ع)

 

محرّم، ماه حزن و سوگوارى اهل‌‌بیت و شیعیان

قال الرّضا(علیه السّلام): «انَ اَبى اِذا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لا یُرى ضاحِکاً وَ کانَتِ الْکِاَّبَةُ تَغْلِبُ عَلَیْهِ حَتّى یَمْضِىَ مِنْهُ عَشْرَةُ اَیّامٍ، فَاِذا کانَ الْیَوْمُ العْاشِرُ کانَ ذلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ مُصیبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُکائِهِ …»؛ [أمالى صدوق: ۱۱۱]

امام رضا(ع) فرمود: هرگاه ماه محرّم فرا مى‌‌رسید، پدرم(موسى بن جعفرعلیه السّلام) دیگر خندان دیده نمى‌‌شد و غم و افسردگى بر او غلبه مى‌‌یافت تا آنکه ده روز از محرّم مى‌‌گذشت، روز دهم محرّم که مى‌‌شد، آن روز، روز مصیبت و اندوه و گریه پدرم بود...

 

 

 

 

رهایی از جهنم با خرج دادن برای امام حسین(ع)

مرحوم استاد شیخ عبدالحسین تهرانى(رحمة اللّه علیه) نقل نمود:

وقتى میرزا نبى خان که یکى ازنزدیکان محمّد شاه قاجار بود وفات کرد(او در حیاتش به فسق و فجور در ظاهر معروف بود)، شبى در خواب دیدم که گویا در باغها و عمارتهاى بهشتى گردش مى‌کند و کسى نیز همراه من است که منازل و قصرها را مى‌شناسد، پس به جائى رسیدیم.

آن شخص گفت: اینجا منزل «نبى خان» است و اگر مى‌خواهى خودش را ببینى آنجا نشسته سپس به جائى اشاره کرد.

من متوجه آنجا شدم، دیدم که او(میرزا نبى خان) در تالارى نشسته است. او چون مرا دید به من اشاره کرد که بیا بالا. من نزد او رفتم، پس برخاست و سلام کرد و مرا در صدر مجلس نشانید و خودش به همان عادتى که در دنیا داشت نشست، و من در حال او متفکر بودم.

او به من نگاه کرد و گفت: اى شیخ گویا از مقام من تعجب مى‌کنى، زیرا اعمال من در دنیا خوب نبود و نتیجه‌اى جز عذاب دردناک نداشتم. البته اینطور هم بود.

اما من در طالقان معدن نمکى داشتم و هر سال درآمد آن را به نجف اشرف مى‌فرستادم تا صرف برگزارى مراسم عزادارى حضرت سیدالشهداء(ع) شود.

خداوند این مکان و باغ را در عوض آن به من عطا کرد.

مرحوم شیخ تهرانى گفت: من از خواب بیدار شدم در حالتى که متعجب بودم.

فرداى آن روز این رؤیا را در مجلس بازگو نمودم. یکى از فرزندان ملا مطیع طالقانى گفت:

این خواب صادقانه است، او در طالقان معدن نمکى داشت و درآمد آن را که نزدیک صدتومان بود هرساله به نجف مى‌فرستاد و پدر من مسئول خرج کردن آن در راه عزادارى امام حسین(ع) بود.

مرحوم شیخ تهرانى فرمود: تا آن وقت من نمى‌دانستم که او در طالقان ملک دارد و هر سال در نجف مراسم عزادارى بر پا مى‌کند.

هر که شرح غم جانسوز تو بشنید بسوخت

یا مزار و حرمت کرببلا دید بسوخت

هر که آزاده شد و تن به حقارت نسپرد

بر دل صافى خود عشق تو بگزید بسوخت

(منبع: کرامات الحسینیّة، جلد 1)

 

نظر ویژه امام حسین(ع) بر عزادارانش

قَالَ أَبِو عَبْدِ اللهِ(ع): «إِنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ . . . لَیَنْظُرُ إِلَى مَنْ یَبْکِیهِ فَیَسْتَغْفِرُ لَهُ وَ یَسْأَلُ أَبَاهُ الِاسْتِغْفَارَ لَهُ وَ یَقُولُ أَیُّهَا الْبَاکِی لَوْ عَلِمْتَ مَا أَعَدَّ اللهُ لَکَ لَفَرِحْتَ أَکْثَرَ مِمَّا حَزِنْتَ وَ إِنَّهُ لَیَسْتَغْفِرُ لَهُ مِنْ کُلِّ ذَنْبٍ وَ خَطِیئَة»؛ [کامل الزیارات: 103]

امام صادق(ع) فرمود: امام حسین(ع) به گریه‏ کننده‏‌‌گانش نظر فرموده و براى آنها طلب آمرزش می‌‌کند و از پدر بزرگوارش درخواست استغفار براى ایشان مى‌‌‏نماید و خطاب به کسانى که برایش گریه مى‌‌‏کنند کرده و مى‏‌‌فرماید:

اى کسى که گریه مى‏‌‌کنى، اگر بدانى خدا برایت چه آماده نموده، مسلّما سرور و شادى تو بیشتر از حزن و اندوهت مى‏‌‌گردد و قطعا حقتعالى تمام گناهان و لغزشهاى تو را به واسطه این اشکى که ریخته‌‌اى مى‏‌‌آمرزد.

 


[ ۱۳٩۳/۸/٤ ] [ ٧:٠٧ ‎ق.ظ ] [ معین الحاج ] [ نظر شما () ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

دل‌‌گویه:

بـهوش ايدل كه ميقات است اينجـا

مــحـل نفـى و اثــبـات اسـت ايـنجا

از اينـجا ساز وحدت مى‌‌شود سـاز

از ايــنـجـا مـى‌شـود پـــــرواز آغــاز

بـــگــو لـبــيـــك يـا مـعـبـود لـبـيـــك

مــرا تـنها تـويى مـقـصـود، لـبـيـــك


ايميل مدير وبلاگ
Email Icon by Parstools.com


امکانات وب